Meer zwartwit

Vorige week kondigde ik het al aan: ik zou meer zwartwit beelden van Zeeland laten zien. Het is dan zo ver: op mijn website, bij nieuwe beelden heb ik beeld van de Zeelandbrug en van golfbrekers geplaatst.

Waar ik tot dusverre meestal voor sfeer in landschapsfoto's ben gegaan, ben ik hier een heel andere richting ingeslagen. Bij deze serie speelt vorm en beweging de hoofdrol, naast de tonaliteit van zwartwit. Ik vond het fantastisch om daar mee bezig te zijn, en het wordt zeker vervolgd...

Posbank

Het was al weer heel lang geleden dat ik op de Posbank was, misschien al wel een jaar terug. Maar toen ik er afgelopen zondag op de fiets overheen reed, zag ik meteen dat ik er nú naar toe moest. Wat staat op dit moment de heide mooi in bloei; ik geloof niet dat ik het ooit zo mooi heb gezien.

Het hele Herikhuizerveld - want zo heet het hier eigenlijk - is één grote onafgebroken paarse golvende zee, wat een indrukwekkend schouwspel. Maar ja, dan kun je wel besluiten om er naar toe te gaan, maar dan moeten de (licht)omstandigheden ook wel een beetje mee zitten. En dat gebeurde, meteen de maandag erna. Erwin Krol voorspelde mist voor de vroege ochtend, dus niet gedraald... Daar stond ik dan weer, in het donker, op een stille en verlaten Posbank. Heerlijk om de wereld om me heen te zien ontwaken. Hoe moeilijk ik het ook vind om m'n bed uit te komen, dit zijn wel de momenten waarvoor je het doet.
Op mijn website, bij nieuwe beelden zijn resultaten van deze ochtend te zien.

Zwartwit

Mijn interesse en liefde voor fotografie ontstond een paar decennia geleden vooral door mijn kennismaking met zwartwit fotografie. De iconische beelden van bijvoorbeeld Ansel Adams en Henri Cartier-Bresson raakten mij diep. De zeggingskracht en artisticiteit door beelden terug te brengen naar een rijke schakering van grijstonen, en de grafische "abstractie", doen mij nog steeds veel. Hoewel ik ook graag naar mooie kleurenfotografie kijk, kom ik toch altijd weer terug bij zwartwit. Ik vind dat uiteindelijk - als ik moet kiezen - toch mooier. Dat zal ook wel zo blijven.

Bij mij thuis aan de muur hangen ook nog steeds twee zwartwit foto's die ik in 1999 in China heb gemaakt, tijdens een lange Azië reis. Ik blijf ze boeiend vinden. Het was ook erg leuk om ze destijds in de doka zelf af te drukken, met de spanning om langzaam een beeld op te zien komen op het moment dat je het papier in de ontwikkelaar legde. Dan stond ik avond aan avond in een donker hok, waarbij je aan het eind van zo'n avond met drie afdrukken naar buiten kwam: het was een arbeidsintensief "ambacht".

Maar ook met digitale fotografie vind ik het mooi om zwartwit beeld te maken. In de zomer ben ik in Zeeland geweest om aan het water te gaan fotograferen, met als doel zwartwit èn vierkant. Het vierkante formaat vind ik heel mooi bij zwartwit passen. Composities krijgen voor mij meer rust en balans, ik zoek nog meer naar eenvoud. Vorm speelt een hoofdrol. Tijdens het fotograferen was het ook heel leuk om in zwartwit en in vierkant te denken. Het was even wennen, maar na een paar dagen weet je niet beter. Overigens is het digitaal "ontwikkelen" tot een zwartwit beeld bijna net zo arbeidsintensief als bij de traditionele fotografie. Ik gebruik Silver Efex Pro 2 van Nik Software, een plug-in voor Photoshop en Lightroom; een fantastisch pakket met zeer veel mogelijkheden om een beeld om te zetten.

Zeeland is het land van de zee, dat al een lange strijd met het water voert. De interactie tussen het water en de mens is nadrukkelijk aanwezig, met de Deltawerken als ultieme verschijningsvorm. Deze verbinding tussen mens en water wilde ik fotograferen. Bijgaand een beeld met lange sluitertijd van de Zeelandbrug (al gebouwd in 1965!). Later zullen meer beelden volgen.

Beeldverversing

In de afgelopen maanden ben ik veel op pad geweest, waarbij ik veel nieuw beeld heb gemaakt. Zo af en toe laat ik daarvan in deze rubriek iets zien, of ik vertel er wat over. Maar ik vond het tijd om eens wat meer te tonen. Bovendien, als je bij de rubriek nieuwe beelden keek, kwam je nog sneeuw en ijs tegen. En dat past ook niet meer helemaal bij de huidige weersomstandigheden. Beeldverversing dus!

Onder nieuwe beelden zijn vooral opnamen van bloemen, al dan niet in hun omgeving opgenomen. Maar dat is niet de enige verandering. De oude rubriek abstract/flora is gesplitst in afzonderlijke rubrieken, met daarin dan ook weer nieuw beeld.

Daarnaast heb ik een nieuw item toegevoegd: mens en natuur. Hierin wil ik beelden laten zien van de interactie tussen mensen en de natuurlijke omgeving, zeg maar de mens in het landschap. Ik ben daar niet zo heel veel mee bezig, maar van tijd tot tijd vind ik het leuk om te doen. Zo was ik laatst in de Krimpenerwaard om een workshop voor te bereiden. Het was een prachtige zaterdag, volop voorjaar met een lekker zonnetje. Echt weer waarop heel veel mensen naar buiten gaan, om te fietsen, wandelen en, in dit waterrijke gebied, ook bootje varen. Op zo'n dag ben ik dan meer met mensen bezig, dan met pure landschappen.

Facebook

Ongeveer een half jaar geleden heb ik me aangemeld bij Facebook; iemand had me verteld dat dat goed voor contacten in de fotografie is. En in die afgelopen maanden kwamen regelmatig vriendschapsverzoeken van over de hele wereld binnen. Werkelijk alle continenten kwamen voorbij, maar van de namen die er achter zaten had ik nog nooit gehoord. Maar ik vond het wel grappig en reageerde dan ook altijd bevestigend. Soms kwam er dan een korte berichtenuitwisseling op gang. Zo heb ik een keer 's nachts met een volkomen onbekende Italiaan wat "mailtjes" over en weer gestuurd; je kunt er maar mee bezig zijn.

Maar om nou te zeggen dat ik echt op de social-media-snelweg actief was, niet dus. Twee weken geleden is dat echter veranderd. Ik ben zelf actief vriendschappen gaan zoeken en ik heb een aantal beelden opgevoerd. En dan gaat er toch wel wat gebeuren: mensen gaan daarop reageren; niet alleen bekenden, maar ook onbekenden. En dát is leuk! Ik kan er niks aan doen, maar ik vind het gewoon leuk (om met Petje-Pitamientje te spreken) als anderen mijn beeld "leuk vinden". Het motiveert mij ook om naar anderen te gaan kijken, en een duimpje te geven. Door hier te klikken kom je op mijn Facebook pagina.

Misschien gaan binnenkort nog wel meer sociale media volgen. Ik hou jullie op de hoogte...

Zuid-Limburg

Twee weken geleden was ik met David Brand (ja, alweer) voor een lang fotoweekend in Zuid-Limburg, in de directe omgeving van Epen. De laatste keer dat ik hier was, was toch wel weer een paar jaar geleden, toen ik nog niet aan het fotograferen was geslagen.

Nu kijken met een heel andere blik dan maar, of misschien eigenlijk ook wel niet helemaal. Ik vind het ook nog steeds leuk om gewoon maar de toerist uit te hangen en me te verbazen over de schoonheid van het Mergelland, want zo heet het hier. De omstandigheden waren ook wel heel toeristisch: strak blauwe luchten, temperaturen dik boven de 20 graden en de fruitbomen stonden volop in de bloesem. Niet echt fotoweer helaas. Maar wel genieten!

Landschappen hebben we niet veel gefotografeerd, dat zat er niet in. Bloemen wel, zoals ik de laatste tijd wel vaker heb gedaan. Ik blijf oefenen...
Maar voor dit berichtje toch een landschapsbeeld: op de eerste avond met tegenlicht het heuvellandschap in beeld proberen te brengen.

Hallerbos revisited

Vorig jaar heb ik van het Hallerbos - jullie weten wel: het beroemde hyacintenbos net onder Brussel - een project gemaakt. Ik ben er toen een keer of vier geweest.

Dit jaar stond het helemaal niet op de planning, maar gelukkig heb ik me door David Brand over laten halen om toch een dagje mee te gaan. En laten we nu net op het hoogtepunt van de bloei daar zijn: de hyacinten staan als een dik paars tapijt door het hele bos en de beuken hebben fris groen blad. Het blijft een feest voor het oog om hier rond te lopen. En trouwens ook voor de neus: het ruikt zo fris en zo voorjaar.

Ik had me van te voren al voorgenomen om vooral macrowerk te gaan doen. En dat bleek goed uit te komen. De licht- en weersomstandigheden waren niet echt ideaal voor landschapsopnamen, er was te weinig sfeer. Ik heb me heerlijk uitgeleefd met allerlei (technische) experimenten, waarvan overigens het grootste deel jammerlijk is mislukt. Maar er zijn toch ook wel een paar interessante beelden uitgekomen...
Tussen de vele paarse hyacinten staat zo hier en daar een verdwaalde witte variant. Misschien is deze nog wel mooier dan de "originele": het oogt wat zachter en verfijnder.

Van 's ochtends zes tot 's avonds zeven hebben we lekker in het bos gespeeld, met tussendoor een kleine lunchpauze in Halle. Het was een mooi, en zéér gezellige trip. Goed idee, David!